یادداشت/ میلاد نوروزی: اگر تاریخ سرزمین ما را یک کتاب در نظر بگیرید، به هنگام مطالعه‌اش باید هرچند صفحه یکبار توقف کرده و به احترام انسان‌هایی که برای امنیت و رفاه هموطنان‌شان از جان گذشتند، ادای احترام کنید.

اغراق نیست اگر ما مردم آذربایجان شرقی، اکنون این خطه را به عنوان “مشهدالشهدای خدمت” بشناسیم و به جهان معرفی کنیم.

در این دیار، نه تنها در میدان جنگ، بلکه در مسیر خدمت به مردم، شاهد جانفشانی‌های بزرگی بوده‌ایم. یکی از تلخ‌ترین اما عمیق‌ترین و ماندگارترین این فداکاری‌ها، حادثه سقوط بالگردی است که در خردادماه سال جاری در جنگل‌های ورزقان، جان چهار نفر از عالی‌رتبه‌ترین مقامات کشور را گرفت؛ اما در مقابل، باعث شد در جنگل‌های مه‌آلود ورزقان، درختانی تنومند از عشق و ایثار بروید و جاویدالعمر باشد.

سانحه‌ای که تاریخ را تغییر داد

در آن‌روز تلخ، بالگردی که حامل شهید رئیسی، رئیس‌جمهور وقت، وزیر امور خارجه کشورمان، نماینده ولی فقیه در استان و استاندار آذربایجان شرقی بود، در جریان یک سانحه سقوط کرد.

این حادثه، تنها یک حادثه هوایی نبود، بلکه نشان‌دهنده عزم و اراده‌ای بود که این افراد در راستای خدمت به مردم داشتند. از این حادثه می‌توان به عنوان سقوطی لبریز از صعود به قله‌های انسانیت یاد کرد.

این را از واکنش مردم پس از حادثه می‌توان درک کرد؛ به ویژه سوال‌هایی که مطرح شد: “شما برای خدمت به مردم تا کجا رفتید که حتی پیدا کردن جسدهای مطهرتان نزدیک به یک شبانه‌روز به طول انجامید؟” البته همین سوال، جواب‌های زیادی در خود داشت.

اگرچه بالگرد به زمین سقوط کرد و شعله‌های آتش برپا کرد، اما آتش حاصل از نام شهدای خدمت تا ابد در تاریخ کشور و در دل مردم آذربایجان شرقی گرم و فروزان ماند. شهادت آن‌ عزیزان به عنوان جگرگوشه‌های ملت در راه خدمت، حاکی از ارزش و اهمیت مسئولیت‌پذیری در نظام جمهوری اسلامی ایران بود؛ مسئولانی که در هر مقام و منصبی که بودند، خود را وقف خدمت به مردم کرده و حاضر شدند جان خود را هم در این مسیر بدهند.

قدردانی از شهدای خدمت؛ ادای احترام و ادامه راه

آنچه که در این میان از اهمیت بالایی برخوردار است، قدردانی از شهدای خدمت است. مردم استان آذربایجان‌شرقی که همواره در عرصه‌های مختلف فداکاری و ایثار، پیشگام بوده‌اند، به شکلی خاص و بی‌نظیر نسبت به این شهدای عزیز ابراز ارادت کردند. اهالی رسانه و هنر در این استان، با استفاده از قالب‌های مختلف مانند مراسم‌های بزرگداشت، تولید آثار هنری، گزارش‌های رسانه‌ای و نوشته‌های تحلیلی، یاد و خاطره این شهدای بزرگ را گرامی داشتند.

اما آیا صرف ابراز احترام و یادآوری این جانفشانی‌ها کافی است؟ قطعاً خیر؛ آنچه که اهمیت دارد، این است که بتوانیم راه این شهدای خدمت را ادامه دهیم و به آن‌ها وفادار بمانیم. این شهدا نه تنها در راه مسئولیت‌هایشان جان خود را فدای مردم کردند، بلکه با شهادت‌شان پیام مهمی هم برای جامعه امروز ما به ارمغان گذاشتند؛ اینکه خدمت به مردم، بزرگ‌ترین و ارزشمندترین وظیفه یک انسان مسلمان و انقلابی است و هیچ چیزی بالاتر از مسئولیت‌پذیری در قبال مردم نیست و نخواهد بود.

ادامه راه شهدای خدمت

چگونه می‌توانیم به بهترین شکل ادامه‌دهنده راه این شهدای بزرگ باشیم؟ اولین گام، درک عمیق مسئولیت‌هایی است که بر دوش داریم. هرکدام از ما در هر جایگاه و وظیفه‌ای که هستیم، باید بدانیم که خدمت به مردم بزرگ‌ترین افتخار است و باید تمام توان خود را در این مسیر به کار ببندیم. شاید هرکس می‌تواند در ابعاد متفاوت شهید باشد. برای شهید خدمت بودن، همیشه فدا کردن جان لازم نیست. ما هم می‌توانیم با فدا کردن زمان، انرژی، و تخصص خود در مسیر خدمت به جامعه، به نوعی ادامه‌دهنده راه آن‌ها باشیم.
دومین گام، تقویت همبستگی و همکاری در سطح جامعه است.

شهدای خدمت نشان دادند که وقتی مسئولان کشور در کنار هم و در مسیر خدمت به مردم حرکت کنند، می‌توانند کارهای بزرگ انجام دهند. این روحیه همکاری باید در بین همه بخش‌ها و افراد جامعه نهادینه شود تا بتوانیم از ظرفیت‌های انسانی و ملی کشور به بهترین شکل استفاده کنیم.

مسئولیت‌پذیری در خدمت به مردم

شهدای خدمت، به‌ویژه شهدای حادثه سقوط بالگرد که شاید برجسته‌ترین نمونه در چند دهه اخیر بودند، نه تنها در تاریخ ثبت خواهند شد، بلکه یادشان در دل مردم این استان و سراسر کشور زنده خواهند ماند. آن‌ها با جان خود، ما را به یاد مسئولیت‌های بزرگ در قبال مردم انداختند و امروز وظیفه ماست که به بهترین شکل ممکن، این راه را ادامه دهیم. یاد و خاطره آن‌ها باید همیشه در ذهن و قلب ما زنده بماند، نه تنها با ابراز احترام، بلکه با عمل به مسئولیت‌هایی که در قبال جامعه داریم.

در حقیقت، راهی که شهدای خدمت نشان دادند، درست ترین راهی است که یک انسان می تواند برای باقی عمرش در پیش بگیرد